Greek English German
Συνιστά η πρόκληση θανάτου από την εκμετάλλευση σκάφους αναψυχής εκ του αποτελέσματος διακρινόμενη διατάραξη της ασφάλειας συγκοινωνιών και θανατηφόρο έκθεση;

Βασική θέση της μελέτης είναι ότι η πρόκληση θανάτου από την πλημμελή εκμετάλλευση σκάφους αναψυχής μπορεί να συνιστά εκ του αποτελέσματος διακρινόμενη διατάραξη της ασφαλείας συγκοινωνιών και θανατηφόρο έκθεση (άρθρα 291, 306 και 29 ΠΚ). Τη θέση αυτή στηρίζει η απολύτως κρατούσα άποψη, κατά την οποία η έννοια της «συγκοινωνίας» περιλαμβάνει όχι μόνον τη μεταφορά από έναν τόπο σε άλλον αλλά και κάθε μετακίνηση ακόμη και όταν γίνεται με σκοπό την αναψυχή ή την άθληση και ότι στην έννοια του «μεταφορικού μέσου» υπάγεται «κάθε δυνάμενη να κινηθεί τεχνικής φύσεως μονάδα». Δεδομένου, δε, ότι ως «διατάραξη» νοούνται όχι μόνον οι λεγόμενες «εξωτερικές» αλλά και οι «εσωτερικές» ενέργειες, δηλ. οι πλημμέλειες των εκμεταλλευομένων την επιχείρηση θαλάσσιας μετακίνησης του εκάστοτε είδους επικοινωνίας, η κατά παράβαση των στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας της ναυσιπλοΐας πρόκληση θανάτου μπορεί να πληροί τους όρους του άρθρου 29 ΠΚ. Συγχρόνως όμως ενδέχεται να στοιχειοθετείται και θανατηφόρος έκθεση, όπως όταν ο χειριστής του σκάφους ευρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία να παράσχει βοήθεια στον παθόντα και εν τούτοις προτιμά να εμμείνει στην κινδυνώδη δραστηριότητά του και να τον εκθέσει σε άμεσο κίνδυνο ζωής.

Περισσότερα
Η ανάγκη μιας γενικής θεωρίας ποινικού δικαίου για την διαμόρφωση αποτελεσματικών και δίκαιων διεθνών ποινικών κανόνων

Η θεαματική και ταχεία εξέλιξη του ποινικού δικαίου σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνδέεται με σειρά επί μέρους φαινομένων με τελική συνέπεια την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του κλασικού ποινικού δικαίου. Εν πρώτοις, ενώ το κλασικό ποινικό δίκαιο έχει διαμορφωθεί ως κλειστό σύστημα στο πλαίσιο της νομοθεσίας επί μέρους εθνικών κρατών, η θέσπιση διεθνικών ποινικών διατάξεων προκάλεσε μια κρίσιμη σχέση έντασης μεταξύ του αιτήματος για ασφάλεια αφενός και του αιτήματος για ελευθερία αφετέρου. Από την άλλη πλευρά, η ανάγκη καταστολής βαρέων διεθνών εγκλημάτων είχε ως αποτέλεσμα να αναθεωρηθούν βασικές αρχές του κράτους δικαίου, όπως αυτές νοούνται στο πλαίσιο εσωτερικών, εθνικών νομοθεσιών, και μάλιστα σε βαθμό τέτοιο, ώστε οι εγγυήσεις μιας δίκαιης δίκης και οι περιορισμοί στην απαγόρευση της αναδρομικής εφαρμογής αυστηρότερου ποινικού νόμου να θεωρείται ήδη ότι παρεμποδίζουν την αποτελεσματική καταστολή σοβαρών εγκλημάτων. Ακόμη, η διεθνής ποινική νομοθέτηση προκάλεσε ανασφάλεια και σύγχυση ως προς το περιεχόμενο θεμελιωδών ποινικών εννοιών, η σημασία των οποίων είναι προϊόν μακράς και πολύμοχθης πνευματικής επεξεργασίας στο πλαίσιο των κλειστών εθνικών συστημάτων, όπως η πρόθεση (δόλος), η συμμετοχή, η ενοχή κλπ. Οι πολυάριθμες διατάξεις του Ευρωπαϊκού Ποινικού Δικαίου, τέλος, διάσπαρτες σε Αποφάσεις Πλαίσιο, τις «κοινές δράσεις» ή ακόμη και στις Οδηγίες, δεν είναι οργανωμένες σε ένα σύστημα, ούτε θεμελιώνονται σε κάποια ενιαία ποινική θεωρία, η δε ουσιαστική νομιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Ποινικού Δικαίου, ακόμη και μετά τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, είναι συγκεχυμένη και χρήζει διευκρινίσεως και αποσαφηνίσεως. Επιβάλλεται επομένως, εν όψει των ανωτέρω, μία νηφάλια επισκόπηση των δεδομένων προκειμένου να αποφευχθούν ακρότητες και η διεθνής ποινική νομοθεσία να συνιστά πρόοδο και όχι οπισθοδρόμηση.

Περισσότερα
Μνημη Γ.Α. Μαγκάκη

Την 21η Σεπτεμβρίου 2017 έλαβε χώρα στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών εκδήλωση στη μνήμη του αείμνηστου Καθηγητή, δημόσιου ανδρός και αγωνιστή της Δημοκρατίας Γεωργίου-Αλεξάνδρου Μαγκάκη.

Περισσότερα
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΣΕ ΔΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΨΕΙΣ

Στην προκείμενη εργασία παρουσιάζονται ορισμένα ζητήματα διεθνούς ποινικού δικαίου με κοινό χαρακτηριστικό τη σύνδεσή τους με την υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Τα περισσότερα από αυτά έτυχαν διεξοδικότερης ανάλυσης σε επί μέρους μελέτες μου, στις οποίες γίνεται και σχετική παραπομπή. Την συγκεντρωτική έκθεση των σχετικών θεμάτων κατέστησε αναγκαία η αλματώδης εξέλιξη του διεθνούς ποινικού δικαίου που ανέδειξε προβλήματα τα οποία πριν από μερικές δεκαετίες ήταν αδιανόητα. Η παρουσίαση δεν είναι εξαντλητική, καθιστά όμως προφανή την πολυπλοκότητα των νεοπαγών ερωτημάτων που απασχόλησαν (ή, το χειρότερο, δεν απασχόλησαν) την πράξη.

Περισσότερα
Μέλη των Πειθαρχικών Επιτροπών της ΕΠΟ ως αυτουργοί των αδικημάτων του αρθρ. 132 παρ. 1-4 του ν. 2725/1999

Στη μελέτη εξετάζεται το ερώτημα, αν  τα Μέλη των Πειθαρχικών Επιτροπών της ΕΠΟ μπορούν να είναι αυτουργοί των αδικημάτων του αρθρ. 132 παρ. 1-4 του ν. 2725/1999 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Περισσότερα
Εναλλακτικοί τρόποι περάτωσης της ποινικής δίκης στη Γερμανία («παύση της ποινικής δίωξης», «συνεννόηση») και η σημασία τους για την ελληνική έννομη τάξη

Η μελέτη εξετάζει   δύο ζητήματα που ανέκυψαν μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας και την αναγνώριση ενός ευρωπαϊκού ne bis in idem:   πρώτον, αν παράγει δεδικασμένο στην Ελλάδα η εφαρμογή (στη Γερμανία) της  διάταξης της παρ. 153a εδαφ. 1.1. συνδ 1.3.5. της γερμανικής ποινικής δικονομίας για την «παύση της ποινικής δίωξης» (Einstellen des Verfahrens), και δεύτερον ποία η σημασία, για την ελληνική έννομη τάξη, της ισχύουσας στη Γερμανία διαδικασίας της «συνεννόησης» (Verständigung -παρ. 257c γερμ ΚΠΔ) .

Περισσότερα